Reisverslag: duiken met tijgerhaaien op de Bahama's
Margriet werkt bij EWDR als marketing- en contentspecialist. Daarnaast is ze fanatiek duiker en duikinstructeur. In dit reisverslag neemt ze je mee aan boord van de liveaboard Bahamas Aggressor II, tijdens een gezellige groepsreis met andere Nederlandse duikers. Ze blikt terug op een week duiken met haaien in de Bahama’s.
De reis van Amsterdam naar Freeport
Mijn reis naar de Bahama’s is een groepsreis waarbij de hele boot is afgehuurd. De groep is onder leiding van Lex, de eigenaar van 4Divers, een duikwinkel en vereniging in Veenendaal. Lex brengt elk jaar een groep ervaren duikers bij elkaar voor een bijzondere duikreis. We hebben dus een gezellige groep Nederlanders aan boord, waarvan een deel elkaar al kent en een deel nog niet. Ik ken de meeste mensen nog niet, dus ik ben benieuwd naar alle (duik)verhalen aan boord. Er zitten aardig wat doorgewinterde duikers tussen, met veel ervaring onder water en veel stempels in hun paspoort. Dat levert altijd mooie verhalen op!
De meeste deelnemers reizen op verschillende manieren naar de Bahama’s en sommigen zijn er zelfs al een paar dagen (of weken) van tevoren. Mijn reis gaat van Amsterdam naar Londen en vervolgens door naar Miami. Daar blijf ik één nacht in een hotel, zodat ik de volgende dag uitgerust kan doorvliegen naar Freeport.
Op Miami is het goed geregeld: mijn ingecheckte bagage heb ik in Amsterdam afgegeven en die haal ik pas de volgende dag in Freeport weer op. Ook is er een airport shuttle naar het hotel, waardoor ik geen taxi hoef te regelen of nog te betalen. Ik verblijf daar samen met een andere reisgenoot, en de volgende ochtend bij de gate sluit nog een reisgenoot uit onze groep aan. Zo reizen we uiteindelijk het laatste stuk verder, wel zo gezellig.
Aankomst op de Bahama’s & inchecken op de boot
Onze vlucht landt al vroeg op Freeport. Het is uiteindelijk maar zo’n 20 minuten vliegen vanaf Miami. We komen aan op een klein vliegveld en ontmoeten in de rij bij de douane nog twee groepsgenoten. Onze bagage staat al klaar: letterlijk, want er is geen bagageband. De koffers worden simpelweg in een ruimte gezet waar je ze zelf kunt pakken en mee naar buiten neemt.
We zijn inmiddels met een groepje van vijf en hebben een busje geregeld dat ons naar de haven brengt. We zijn vroeg, maar kunnen de bagage al bij de boot achterlaten, wat meteen wat gesleep scheelt. In de buurt zit een klein restaurantje, maar wij kiezen voor Pier One. Daar zitten we direct aan het water en kunnen we lunchen met uitzicht op zee. We zien zelfs al de eerste haaien, al is het goed om te weten dat ze hier worden gevoerd. De dieren blijven daardoor in de buurt van het restaurant en je kunt zelfs vis kopen om ze te voeren. Dat verklaart waarom ze zo dichtbij blijven zwemmen.
Rond 16:00 uur worden we welkom geheten aan boord en starten we direct met het klaarzetten van onze duikuitrusting. Daarna worden we naar onze hutten gebracht. Ik heb een cabine helemaal voorin de boot, in het puntje. Het is de kleinste cabine aan boord, maar daardoor ook juist knus. De meeste hutten hebben raampjes, maar die van mij niet. Voor mij geen probleem—het is er in ieder geval heerlijk donker ’s nachts.
We krijgen vervolgens een uitgebreide bootbriefing van ongeveer een uur. Het plan is om rond 18:00 uur uit te varen richting Tiger Beach, het gebied waar de tijgerhaaien zich bevinden. Het is zo’n zes uur varen, waardoor we daar rond middernacht zouden aankomen. Helaas staat er te veel wind en kunnen we niet vertrekken. Zelfs met hulp van de andere Aggressor-boot lukt het niet; er is echt een sleepboot nodig. Het wordt dus uitgesteld naar de volgende ochtend.
Gelukkig staat er die avond al een fantastisch diner voor ons klaar. Chef Andres uit Mexico heeft een driegangenmenu bereid. Dat is meteen een van de voordelen van de Aggressor Fleet: elke avond wordt er een à-la-cartestijl driegangenmenu geserveerd met tafelservice, in plaats van het buffet dat je op veel andere liveaboards ziet.
Vertrek naar Tiger Beach & de eerste duiken
De volgende ochtend vertrekken we tijdens het ontbijt richting Tiger Beach, wat zo’n 6 uur varen is. Tiger Beach ligt op de open zee, zo’n 32 kilometer uit de kust van West End op Grand Bahama. Het ligt zelfs dichter bij Florida dan bij de Bahama’s zelf, op heldere dagen kun je de skyline van Miami zien. Omdat we op open zee zijn, is er weinig beschutting en kunnen wind en stroming hier soms redelijk sterk zijn. De reden van de naam van de duikstek en omgeving is omdat de bodem een grote zandvlakte is en er hier tijgerhaaien zijn voor de broedperiode. Je ziet hier enkel vrouwtjes en vaak ook zwangere haaien.
We hebben in de ochtend uitgebreid te tijd voor het ontbijt, een algemene duikbriefing over duiken met haaien en daarna de lunch. Direct na de lunch is het tijd om het water in te gaan! Het is een typische checkduik, waarbij er gewichten doorgegeven worden en iedereen even moet wennen aan hoe het duiken op deze boot er aan toe gaat. Een fijne eerste duik was het wel! Tijdens het afdalen zag ik de eerste haai al en ik heb zelfs een dolfijn gezien onderwater. Ik hoorde hem eerst, waardoor ik opkeek. Voor ik het wist was de dolfijn ook alweer weggezwommen. We blijven een uur in het water en na een surface interval maken we een tweede duik op een duikstek genaamd Mini Wall. Ook hier is genoeg te zien: twee roggen die samen onder ons doorzwemmen, veel leven rond de muur, barracuda’s en ook weer twee rifhaaien. Tussen deze twee duiken door stond de chef al op ons te wachten met een snack voor tussen de duiken door. En na de tweede duik kunnen we direct aanschuiven voor het diner.
Na het diner maken we ons klaar voor de nachtduik. Die is uiteindelijk echt de moeite waard: drie soorten schildpadden, waaronder een die echt enorm groot is en eentje die rustig onder ons blijft zwemmen en ons na een aantal rondjes weer alleen laat. Ook zagen we kreeften, pijlstaartroggen en inktvissen. Na een warme douche en wat tijd in de salon is het bedtijd.
In totaal hebben we zes duikdagen, waarbij we afwisselen tussen ‘haaienduiken’ en ‘normale duiken’. In dit gebied kun je eigenlijk altijd haaien tegenkomen, maar het zijn wel twee totaal verschillende soorten duiken. Tijdens de haaienduiken hangt er aan de voorkant van de boot een triangel met vis. De haaien komen daarop af, waardoor er veel meer activiteit is. We zitten dan in een halve cirkel op onze knieën in het zand en blijven daar ongeveer een uur. Bij de ‘normale’ duiken zwemmen we gewoon zoals je dat bij elke duik doet. Gedurende de week wisselen we dit af: soms in de ochtend haaienduiken en in de middag rifduiken, en soms andersom.
Het water is 24°C, dus na een uur stilzitten op de bodem kan het best koud worden. Dat merk je een stuk minder als je actief aan het zwemmen bent.
De eerste dagen hebben we helaas minder geluk met de tijgerhaaien. We zien wél veel andere haaien. Soms springen we het water in en zwemmen er al zo’n vijftien rond de boot, een indrukwekkend gezicht. Ze zijn totaal niet schuw: rifhaaien zwemmen rustig over je heen en het gebeurde meerdere keren dat een citroenhaai tussen ons in op de bodem ging liggen, alsof hij onderdeel was van de groep. Je ziet dan ook goed hoe kleine vissen hun bek schoonmaken.
Na drie dagen is het eindelijk zover: onze eerste tijgerhaai. En wat een verschil met de rifhaaien. Alleen al de grootte maakt indruk. De eerste die we zien is nog relatief klein, maar het blijft niet bij één. Op het hoogtepunt zwemmen er drie verschillende tijgerhaaien om ons heen, waarvan één zeker vijf meter lang is. De grootste was Emma, een tijgerhaai die hier al zo’n twintig jaar rondzwemt. Ze is te herkennen aan haar licht gehavende rugvin. Juist dat soort details maken het extra bijzonder, je kijkt niet alleen naar haaien, maar begint ze ook echt te herkennen.
De dagen daarna wisselen we haaienduiken en rifduiken af. Helaas hebben we ook een dag met veel wind en sterke stroming, waardoor we uiteindelijk maar één duik kunnen maken. Jammer, maar het hoort erbij. Gelukkig is het aan boord allesbehalve saai. Met de groep is het gezellig, het zonnedek is een fijne plek om te ontspannen (inclusief jacuzzi) en het eten is elke dag goed. Zo vliegt ook deze dag voorbij.
We maken ook nog een duik op het Sugar Wreck, waar we eerder al een nachtduik hebben gedaan. Het is een ondiepe duik van zo’n 6 meter, maar er zit ontzettend veel leven. Overal waar je kijkt zie je vis—een leuke afwisseling na de haaienduiken.
Dan komt helaas het moment om terug te varen naar de haven. Op de laatste dag maken we nog één rifduik, waarna we worden opgehaald door een grote boot die ons terugbrengt. Een mooie afsluiting van de duiken.
Op zaterdag is het tijd om echt afscheid te nemen en gaat iedereen zijn eigen kant op. Ik blijf nog een nacht in een hotel, dus heb nog een dag om Freeport te verkennen. Ook een aantal anderen van de groep blijven nog een nacht en zitten in hetzelfde hotel. We gaan dus nog een dag op pad met een deel. Een iemand heeft een huurauto, dus we rijden wat rond en gaan naar de Botanische tuin. Je hebt hier wel echt een auto nodig als je wat van het eiland wilt zien. De bezienswaardigheden liggen vrij ver uit elkaar en een taxi kost vaak 30 USD per keer. Een huurauto kost minder.
Wat opvalt is hoe rustig het overal is. Dat heeft ook een andere kant: delen van Freeport dragen nog steeds de sporen van de orkaan die hier in 2019 overheen trok. Daardoor voelt het op sommige plekken leeg en stil, iets wat je niet direct verwacht bij een bestemming als de Bahama’s. Er zijn ook maar een aantal hotels open, sommige zijn na de orkaan niet meer open gegaan. Het hotel waar wij zitten is in ieder geval fantastisch mooi. Er is vanuit de kamers uitzicht op het water en je hebt hier de zonsopkomst. Er zijn twee zwembaden, een goed restaurant en verschillende barren.
Op zondag begint de terugreis dan echt. Het vliegveld op Freeport is misschien wel de kleinste waar ik ooit ben geweest: slechts 4 gates, en om bij de laatste gate te komen moet je via een deur het vliegveld uit, even via buiten lopen en dan kom je pas aan bij de gate. Het voelt een beetje illegaal, alsof je door een nooduitgang gaat, maar het hoort er gewoon bij.
Op reis naar de Bahama's?
Wil je duiken met tijgerhaaien in de Bahama’s? We bieden het hele jaar door reizen aan naar De Bahama's, maar het tijgerhaaien seizoen loopt van oktober tot en met juni,. In de zomermaanden is het warmer en rustiger op zee, maar is de kans op tijgerhaaien over het algemeen iets kleiner. Je kunt dan wel fantastisch duiken in een ander deel van de Bahama's.
De watertemperatuur ligt meestal rond de 24–27°C en de luchttemperatuur varieert tussen de 25 en 30°C. Houd er rekening mee dat duiken bij Tiger Beach op open zee plaatsvinden, waardoor wind en stroming invloed kunnen hebben op de omstandigheden. Dit maakt elke trip net weer anders, en dat hoort ook bij de ervaring.
