Reisverslag: groepsreis in de Malediven vanaf liveaboard Nautilus II
Halverwege oktober stond onze groepsreis naar de Malediven gepland: tien nachten op de Nautilus II voor de centrale route. Een prachtige reis waarbij we heel veel gezien hebben onderwater. In dit reisverslag lees je alles over deze reis: van onze duiken tot algemene tips voor een reis naar de Malediven. En mocht je geen tijd hebben om alles te lezen: dan kun je gewoon de video bekijken en zien wat wij ook gezien hebben!
Robbert is mede-eigenaar van EWDR en vaak het eerste contact voor Nederland en België. Daarnaast is hij ook een fanatiek duiker. Hij duikt al heel wat jaren en heeft ook al verschillende plekken bezocht. In oktober reisde hij met een groep duikers naar de Malediven om een week te duiken vanaf liveaboard Nautilus II. In dit reisverslag lees je hoe de reis was én deelt hij zijn tips voor een duikreis naar de Malediven.
Het grootste deel van onze groep van veertien duikers vertrok ’s middags vanuit Amsterdam. Twee anderen kozen voor Düsseldorf en sloten later aan op Malé Airport. Al tijdens het verzamelen werd duidelijk dat we een mooie mix waren: van energieke twintigers tot fitte zestigplussers — alsof iemand de cast had samengesteld voor een tropische duikversie van Expeditie Robinson.
We ontmoetten elkaar op Schiphol en na een korte kennismaking konden de koffers richting bagageband. Daar liep een paar van ons meteen tegen een verrassing aan: de korte vlucht naar Heathrow zat vol, waardoor handbagagekoffers ineens tóch het ruim in moesten. Een rampzalig vooruitzicht voor iedereen die zorgvuldig camera’s en lenzen had ingepakt. Rugzakdragers wandelden intussen fluitend door, alsof ze wisten dat dit moment zou komen. Gelukkig kon er met wat herpakken uiteindelijk alles veilig mee de cabine in.
Door security ging alles vlot en na een welverdiend broodje stapten we op de vlucht naar Engeland. De overstap was kort, en daarna konden we meteen door met de nachtvlucht. Dat was een verademing: liever één lange ruk door dan ’s nachts ergens tussen Dubai en Doha op een luchthaven wakker proberen te blijven. We vlogen met British Airways — prima, maar geen nieuwe liefde. De toestellen zijn wat ouder en de bagagelimiet minder royaal dan bij Emirates. Eén gelukkige kreeg wel een upgrade naar Premium Economy en genoot van net iets meer beenruimte, betere stoelen en extra hapjes. Stiekem is dat het overwegen waard voor de volgende lange route.
Op Malé aangekomen – een klein maar druk vliegveld – bracht een bus ons vanuit het vliegtuig eerst naar de terminal, waar we door de douane moesten voordat we onze tassen konden ophalen. Maak voor het gemak vast een screenshot van je verplichte aanmelding; het scheelt net een paar minuten in de rij. Omdat we in het weekend aankwamen, was het er behoorlijk druk. Voor wie niet van rijen houdt: doordeweeks landen is echt fijner.
Na het oppikken van de bagage stond Koko, onze safari leader van de Nautilus II, al klaar met zijn team. We wachtten nog even op een paar reizigers van andere vluchten, wat ons mooi de tijd gaf om water te halen, ons om te kleden en – voor iedereen zonder e-sim – een lokale simkaart te scoren. Houd wel rekening met het volgende: tussen de atollen heb je vaak maar 3G. Perfect voor een berichtje, maar foto’s uploaden? Niet echt. Daarom is een liveaboard met goede wifi of Starlink geen overbodige luxe.
Oktober is een overgangsmaand tussen het lage- en hoogseizoen, en dat werd meteen duidelijk. In plaats van Maldivische ansichtkaartblauwe luchten kregen we direct een stortbui van tropisch formaat over ons heen. Binnen een minuut veranderde de wereld in vijftig tinten grijs. Niet ideaal voor je eerste vakantiefoto, maar de sfeer zat er gelukkig goed in. Koko en zijn team begeleidden ons door de regen naar de haven, waar dhoni’s voortdurend aanmeren om reizigers naar resorts te brengen. De dhoni’s zijn de typische boten die je hier in de Malediven hebt. Je hebt dus geen zodiacs zoals in Egypt bijvoorbeeld, maar een klein, houten bootje. De crew hielp ons en onze koffers aan boord en we hobbelden door de golven naar de liveaboard. Onderweg kregen we alvast de tip om alle duikuitrusting aan boord van de dhoni te laten — die blijft daar de hele week. Helemaal veilig overigens, want elke nacht slapen er twee bemanningsleden op de dhoni.
Eenmaal aan boord van de Nautilus II stond de lunch klaar, werden de koffers naar de hutten gebracht en maakten we diezelfde middag nog een relaxte checkduik bij Kurumba House Reef. Daarna was het tijd om te landen, onze ruime hutten in te richten en met een biertje of cocktail te proosten op het begin van de reis – uiteraard pas nadat we de verplichte noodprocedures hadden doorlopen.
Duiken bij de verschillende atollen
De volgende ochtend doken we bij Shark Tank, misschien wel de bekendste duikstek vlak bij de haven van Malé. Door het visafval dat vissers hier overboord gooien, trekt deze plek al jaren grote soorten aan. Je kunt er in één duik stingrays, hamerhaaien én tijgerhaaien spotten. Tijdens onze eerste duik bleef het bij tientallen stingrays, maar we spraken af dat we deze stek later in de week nog een herkansing zouden geven.
Daarna vervolgden we onze route naar South Malé Atoll en gingen we meteen een niveau omhoog. Bij Kuda Giri Wreck combineerden we wrak, glasvissen en macro, terwijl Kandooma Thila ons de eerste echte stromingsduik van de reis gaf. Hier hingen we in de stroming terwijl grijsrifhaaien, tonijnen en jagende trevallies in de blauwe diepte verschenen.
Vanuit South Malé zetten we koers naar Vaavu Atoll, beroemd om zijn brede kandu’s. Miyaru Kandu, Fotheyo Kandu en later opnieuw Miyaru Kandu gaven ons dat typische Vaavu-gevoel: langzame drift over uitgestrekte plateaus, eagle rays die fraai boven je zweven, haaien die hun vaste rondjes zwemmen alsof ze een dienstrooster hebben. Bij Dhiggiri en Kunaavashi Thila werd het landschap zachter, met mooie overhangen en veel kleurrijk koraal. De ochtend erna doken we ook Kunaavashi Kandu, waar de stroming mild genoeg was om het rif op een relaxte manier te verkennen.
Na Vaavu vervolgden we de route richting South Ari Atoll, waar je de klassieke Maldivische thila-duiken vindt. Kuda Rah Thila was een hoogtepunt: enorme gorgonen, bogen vol glasvissen en jachtende barracuda’s. Ook Gembal Block en Fish Head leverden indrukwekkende duiken op, met napoleonvissen, jagende trevallies en rifhaaien die constant in en uit beeld zwommen.
In North Ari Atoll werkten we toe naar het absolute spektakelstuk van de route. We hadden ons verheugd op de beroemde Fesdhoo Manta Night, waar mantaroggen als gracieuze schaduwspelers door de lichtbundels zouden moeten zweven. Helaas besloot de stroming dat het die avond anders moest lopen — inclusief zoekgeraakte lampen. Deze duik staat dus officieel op de lijst voor de volgende liveaboard. Gelukkig maakten Fesdhoo Wreck, Maaya Thila en Hafsaa Thila veel goed: stekken vol haaien, jagende rifvissen en octopussen die sneller van kleur wisselen dan jij van richting. ’s Avonds doken we opnieuw op Maaya Thila — dit keer met witpuntrifhaaien die op jacht gingen en murenen die nieuwsgierig uit hun holen gluurden.
Het slotstuk van de route vond plaats rond Rasdhoo. Bij Ethere Madivaru, Bathala Thila en Rasdhoo Madivaru genoten we van zonsopgangduiken vol grijsrifhaaien, scholen barracuda’s en diepe blauwe doorkijkjes. Dit was precies het soort duiken waarvoor mensen jaar na jaar terugkeren.
Na 26 fantastische duiken sloten we de trip af met een laatste duik bij Shark Tank — dit keer met succes: tientallen spinner sharks, eagle rays en opnieuw een tijgerhaai. Terug aan boord zorgde de crew dat al onze duikspullen zorgvuldig werden uitgespoeld, gewassen en te drogen gehangen. Je had er letterlijk geen omkijken naar. Wel is het een goede tip om je naam of initialen in je wetsuit en op je vinnen te zetten. We hadden meerdere mensen aan boord met dezelfde wetsuit, en het is meer dan eens voorgekomen dat iemand de verkeerde pakte en hem weer uit moest trekken. In de middag hadden we nog tijd om Malé te verkennen, al waren de meesten het erover eens dat je weinig mist als je gewoon lekker op de liveaboard blijft. Het is vriendelijk, maar geen must-see. In de avond rekenden we netjes af, volledig ontzorgt en voldaan na een heerlijke duikreis.
Na tien dagen duiken, dwalen, eten, slapen en herhalen, zaten we tijdens de laatste avond op de Nautilus II nog even na te praten over alles wat we hadden meegemaakt. Tussen de verhalen over stromingsduiken, manta’s en mysterieuze silhouetten in de blauwe diepte door, verzamelden we ongemerkt ook alle tips waarvan we dachten: die moeten echt in dit verslag. Dus bij deze — voor iedereen die dezelfde Malediven-route overweegt — onze korte en praktische verzamelde wijsheid:
- Kies een vlucht met één lange overstap — veel fijner dan nachtelijke tussenstops.
- Vlieg je met camera’s of duikgear? Bij Emirates zit je beter dan bij Britisch Airways.
- Doordeweeks landen op Malé = minder wachten.
- Koop een lokale simkaart, maar verwacht eiland-3G.
- Een liveaboard met goede WiFi/Starlink is geen overbodige luxe.
- Oktober = regen + minder zicht, maar ook minder boten.
- Wil je gewoon lekker weer en goed zicht onderwater, ga dan in december, januari, februari of uiterlijk maart.
- Neem een eigen rifhaak mee voor de duiken met veel stroming.
- ENOS aan boord geeft extra veiligheid bij driftduiken.
- Smeer vaak — de UV-index is pittiger dan hij eruitziet.
- Een bezoek aan Malé-stad kan, maar je mist er niks aan als je niet gaat.
- Neem veel contant geld/creditcard mee voor fooien en drankjes.
- Schrijf je naam of initialen in de wetsuit of vinnen zodat je niet per ongeluk de verkeerde aantrekt
Ook deze duikreis ervaren?
En zo eindigde onze reis: vol mooie herinneringen, halfdroge duikspullen en sterke verhalen voor thuis. Benieuwd naar deze reis of wil je zelf naar de Malediven? Bekijk hier onze reizen of vraag vrijblijvend meer informatie voor een reis op maat.
